deBuzz geeft mensen een stem

De eerste trip van deBuzz was op een zonnige meidag in 2011, naar het Achterhoekse dorp Steenderen. Veertig bezoekers waren er, onder wie een man op klompen met een bijzonder ei – bleek van een tureluur – en iemand die vertelde dat hij een zorgcentrum wilde beginnen in het dorp. De grote kaart van Gelderland op de zijkant van deBuzz was direct al populair. Bezoekers zetten hun wijsvinger op de kaart en zochten hun dorp op; dat hebben we later nog vele malen gezien. De bezoekers kwamen dankzij aankondigingen via social media, in de Gelderlander en bij Omroep Gelderland. We wisten uit ervaring dat we niet ergens moesten gaan staan en maar wachten op bezoekers. Veel publiciteit is goed, dat werkt, want sinds onze eerste bezoek aan Steenderen hebben tweeduizend mensen deBuzz bezocht. Enkele keren in grote groepen van soms zestig (actievoerende) burgers, maar meestal individueel. Op de teller van de rijdende redactie staat intussen bijna 10.000 kilometer.

De eerste maanden hebben we nieuws gezocht met de kreet Uw nieuws, ons verhaal. Dat liep stroef omdat niet-journalisten meestal iets anders verstaan onder nieuws dan journalisten. Wat geholpen heeft om het nieuws te vinden is een scherpere slogan. Inmiddels is duidelijk dat “Heb je een probleem, bel de Buzz” veel beter werkt. Tegelijkertijd is besloten om de brandweerfunctie toe te voegen aan de werkzaamheden – een soort eerste hulp bij nieuws - en het telefoonnummer groot in de krant en op de site te zetten. Deze keuze leverde vanaf de eerste dag meer telefoontjes op en ook de onderwerpen waarvoor ‘de hulp van deBuzz werd ingeroepen’. deBuzz blijft een nieuwspodium maar kan ook deuren openen die voor andere gesloten blijven. Bel deBuzz als er wat is, dat is de boodschap.

DeBuzz kan zich onderscheiden omdat ze in alle hoeken en gaten van de provincie kan komen. Dat ligt onze kracht en daar zullen we ook de tweede helft van het project vol op in blijven zetten. We schuiven wel met de bezoektijden, zodat we langer ergens staan, soms ook ’s avonds. Bijv. als de dorpsraad vergadert waar we graag uitleggen waarom deBuzz op pad is. deBuzz zal het nieuws ook achter de voordeur zoeken. Er is veel onbehagen in Nederland, maar wat betekent dat voor burgers? Dus ook verhalen over werkeloosheid, crisis op de woningmarkt, korten op uitkeringen, maar met een scherp oog voor oplossingen en wat mensen doen om zich te ontworstelen aan deze problemen. Wethouders die roepen dat ze een probleem oplossen, krijgen snel weer bezoek van deBuzz om die uitspraak te controleren. Dat geldt ook voor telecombedrijven die beloven een witte vlek op te lossen. Ook als we een tweede of derde keer moeten gaan, zullen we dat doen.

We hebben inmiddels veel prachtige verhalen opgedoken die zonder Buzz nooit gemaakt hadden kunnen worden. Over drugsgebruik rond sportvelden, de groei van draadloos skimmen, de slechte dekking van het mobiele telefonienetwerk, of over medicijnverspilling in zorgcentra en ziekenhuizen. Dankzij reportages van deBuzz zijn de dorpen Nieuw-Wehl en Boven-Leeuwen mobiel beter bereikbaar, kon een ondernemer toch 20.000 euro innen van zijn verzekeraar en konden we schrijven over de vreemde werkwijze van de voedselbank. De komst van deBuzz werd ook aangegrepen om te protesteren tegen de sluiting van bibliotheken, vestigingen van de geestelijke gezondheidszorg in de provincie en een omstreden rondweg.
Social media wordt het tweede speerpunt van deBuzz. Facebook moet voor deBuzz een platform worden voor interactie en een nieuwsbron. De extra inspanningen op Facebook leveren inmiddels resultaten op. Maar wil Facebook echt van waarde zijn voor deBuzz dan is een extra inspanning noodzakelijk, onder andere door een exclusief aanbod van blogs, interviews, filmpjes en bezoeken van bekende mensen aan deBuzz, die daarover via Twitter of Facebook hun volgers informeren. Zo’n plan wordt nu uitgewerkt.

Van journalisten vraagt deBuzz extra kwaliteiten. Een Buzz-journalist moet het in zich hebben om mensen te activeren om langs te komen bij deBuzz. DeBuzz ergens parkeren en wachten op de mensen heeft geen zin. Dat werkt niet. Ook zal de journalist niet alleen moeten luisteren, hij zal ook moeten terugpraten. Dat wordt zeer op prijs gesteld, is onze ervaring, maar is ook van groot belang. Geen enkel netwerk zal overleven als het niet wordt onderhouden.